VERHA(spe)L(ing)EN

Hans Hagen schreef eens een gedicht:

dectie

ze zggeen
dat het neit utimakat
of je de ltteers in een wrood
op de goede ptaals zet
als je de ersete ltteer maar aan het bgien
en de ltaatse aan het enid shcijfrt
spant ireendeen wat er saatt
woraam o woaram
weet die sekkul van nreldedans dat neit
met dat sfufe ktole dectie
dan hlaade ik mesihcsin ook enes een ngeen
in ptlaats van een dire of een tewe

Het gedicht staat in een van mijn favoriete bundels: Ik zoek een woord 167 gedichten over taal om van A tot Z te verslinden, gekozen door Hans en Monique Hagen en uitgegeven door Querido.

We breken onze tong weleens over ‘Stichting van Broek tot Boek’, maar ook over ‘Verbonden Herinneringen’. Soms worden het Verborgen Herinneringen en soms zelfsVerboden Herinneringen. Die verborgen herinneringen halen we graag naar boven, als ze niet te pijnlijk zijn natuurlijk. En dat gebeurt bij het schrijven van verhalen en gedichten. Dan blijkt dat iemand zich meer kan herinneren dan hij of zij dacht.
Taal, verhalen en herinneringen. Verbonden en verborgen. Daar gaat de cursus Verbonden Herinneringen over.

Donderdag 6 april zijn we gestart met de cursus Verbonden Herinneringen. Een kleine, maar enthousiaste groep deelnemers schreef de eerste bijeenkomst al een eigen gedicht over een fijne plek. De eerst nog witte vellen papier voor alle associaties werden na een inleidend gedicht vlot gevuld en groeiden naar op zichzelf staande kunstwerken. Tussen het schrijven door werd hier nog ijverig aan verder gewerkt.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *